نكته‌ها : 1 - وحى در لغت و قرآن و سنت : اصل وحى چنان كه راغب در مفردات مىگويد اشاره سريع است خواه با كلام رمزى باشد ، و يا صداى خالى از تركيب كلامى ، و يا اشاره با اعضا ( با چشم و دست و سر ) و يا با نوشتن . از اين تعبيرات به خوبى استفاده مىشود كه در وحى اشاره از يك سو و سرعت از سوى ديگر نهفته شده ، و به همين دليل براى ارتباط مرموز و سريع انبياء با عالم غيب ، و ذات پاك پروردگار ، اين كلمه استخدام شده است . در قرآن مجيد و لسان اخبار « وحى » به معانى مختلفى به كار رفته است ، گاه در مورد انبيا ، گاه در انسانهاى ديگر ، گاه در مورد ارتباطهاى رمزى ميان انسانها ، و گاه ارتباط مرموز شياطين و گاه در مورد حيوانها . جامعترين سخن در اين زمينه سخنى است كه از على ع در پاسخ شخصى كه از مساله وحى سؤال نمود نقل شده ، امام آن را به هفت قسم تقسيم فرمود : 1 - وحى رسالت و نبوت مانند إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِه وَأَوْحَيْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَإِسْماعِيلَ وَإِسْحاقَ وَيَعْقُوبَ وَالأَسْباطِ وَعِيسى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهارُونَ وَسُلَيْمانَ وَآتَيْنا داوُدَ زَبُوراً : « ما به تو وحى فرستاديم همانگونه كه به نوح و پيامبران بعد از او وحى فرستاديم ، و به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط ( طوائف بنى اسرائيل ) و عيسى و ايوب و يونس و هارون و سليمان وحى نموديم ، و به داود زبور داديم » ( 1 ) . 2 - وحى به معنى الهام مانند وَأَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ : « پروردگارت به زنبور عسل الهام فرستاد » ( 2 ) .

--> ( 1 ) نساء 163 . ( 2 ) نحل 68 .